Dit zou interessant moeten zijn. We hebben een auto genomen die iedereen al leuk vindt en hebben geprobeerd hem sneller te maken. Maar tegen welke prijs dan voor de dagelijkse dingen.
Er is nauwelijks een reden om op te noemen waarom de Renault 5 goed is. Je hebt het inmiddels allemaal gehoord. Het ziet er scherp uit. De technologie crasht niet. Het is qua bereik fatsoenlijk genoeg en eigenlijk leuk om om een hoek te gooien. We hebben veel columns geschreven waarin we het prijzen. Terecht.
Dus neem die formule en zet het vuur hoger? Dat moet toch wel een winnaar zijn. Dat zou je tenminste denken. Onze tijd met de Alpine A29 suggereert precies dat. Het voegt de nodige kick toe aan het R5-recept. Cruciaal is dat het de aantrekkingskracht van de massa niet vernietigt. Het houdt de deuren eigenlijk voor iedereen open. Dit geeft ons iets dat we nog niet hebben gehad: een echt sjabloon voor een elektrische hot hatch. Geen grap. Geen niche-experiment.
Denk er eens over na. Wat we tot nu toe hebben gezien, is niet bepaald een gouden standaard. We hebben halfgekookte rommel. De MG 4 XPower probeerde alle statistieken te hebben, maar geen technisch brein. De slimme #1 Brabus? Dezelfde sfeer. Dan krijg je de brutale. De Abarth 500E. De Mini JCW Elektrisch. Leuk, zeker. Maar je moest iets belangrijks opofferen om ze te besturen. Gecompromitteerd. Elk. Enkel. Een.
De Alpen zijn anders. Het bewijst dat een EV daadwerkelijk een echte hot hatch kan zijn. Maar snelheid op een circuitdag betekent niets als je er dinsdag niet in de regen mee kunt rijden. Het kan niet alleen maar lachen zijn op een bochtige weg. Het moet elke ochtend een glimlach opleveren. Elk weer. Elke dag.
