Het elektrische voertuig is er. Het blijft zitten.
Vloten zijn voorbij de vraag “kan deze auto de klus klaren?” fase. Dat schip is vertrokken. Ore Oluwatudimu bij ChargePoint ziet een ander probleem ontstaan. Eentje die de marges en het gezond verstand aantast.
Volume.
Het is niet langer een proefproject. Het is een mainstream-chaos. Thuis opladen. Werkladers. Openbare netwerken. Een verspreide puinhoop van sessies die wagenparkbeheerders proberen bij elkaar te brengen. Wie sluit aan? Waar? Hoeveel stroom werd er getrokken? Welke aanbieder rekent welk tarief? Het is een nachtmerrie van variabelen.
De strategie verandert als je beseft dat het niet om de hardware gaat.
Het probleem zijn gegevens.
Kijk naar de spreiding. Thuis opladen kan ‘s nachts oplopen tot slechts 7 cent per kilowattuur. Een snelle openbare DC-lader? 92p.
Die kloof is niet triviaal.
Voor een Volkswagen ID 3 Pro Match schommelen de kosten per mijl enorm. Als je geluk hebt en een huishoudelijk stopcontact hebt, kost het 2p. Het springt naar 23p als u vertrouwt op snelle DC-hubs. Vergelijk dat eens met een benzine-VW Golf eTSI. Opeens ziet de benzineauto er goedkoper uit. Eigenlijk is het goedkoper, op voorwaarde dat u meer dan de helft van uw kilometers oplaadt op DC.
Doe de wiskunde. De elektrische droom verdampt.
“Elektrificatiestrategieën worden datagestuurd”, merkte Oluwatudimu op. “Het gaat om efficiëntie en het beheersen van de totale eigendomskosten, terwijl de chauffeurs van stroom worden voorzien.”
ChargePoint draait mee om aan deze angst tegemoet te komen. Ze bezitten 927 openbare Britse opladers. Goed. Maar ze vergrendelen de app en RFID-toegang. Vanaf eind juni krijg je geen gemakkelijke toegang, tenzij je voor een bedrijf op de lijst werkt. Contactloze betalingen werken voor het publiek. Maar ChargePoint wil de B2B-relatie. Ze willen software verkopen. Niet alleen hardware.
Waarom? Omdat wagenparkbeheerders genoeg borden hebben draaien.
Ze willen tools, geen infrastructuurproblemen.
Ga naar de Driver Management-oplossing. Het volgt energie. Het consolideert de kosten. Het automatiseert declaraties. Geen raadspelletjes meer.
Het alternatief is handmatig. U gebruikt de door de HMRC goedgekeurde tarieven. 7p voor thuis. 15 cent voor publiek. Je verdeelt de reis zelf. Je hoopt dat je de breuken goed hebt gedaan. Of u bepaalt uw eigen tarieven. En bewijzen dat ze kloppen. Auditors zijn dol op dat soort dingen.
Hardware-aanpassingen helpen ook. “Dynamisch belastingbeheer” leidt het energieverbruik naar goedkopere ramen. Gecentraliseerde AC-naar-DC-conversie vermindert het verlies in het depot. Efficiëntiewinst, zeker. Maar kleine in een groot probleem.
Integratie blijft de heilige graal. Telematica. Energienetwerken. Vlootplatforms. Allemaal met elkaar praten. Misschien.
Het is een langzame opbouw. Het dataspoor wordt nog steeds vervalst. Vloten zwemmen in informatie. De meesten verdrinken erin. De auto’s zijn prima. Het is al het andere dat kapot gaat.
Iemand moet de stekker uitzoeken. Eventueel.
