Groot haar. Schoudervullingen. Ronald. Margaretha.
En de auto’s.
God, de auto’s.
De jaren tachtig hadden een sfeer, luid en rommelig. Auto’s passen er precies in. We hebben de auto’s uitgekozen die er toe doen.
Porsche 944
Eerst een omweg naar het verleden. De Porsche924.
Van 1976 tot 1986 werden er 150.010 exemplaren van verkocht. Niet slecht voor een klein Duits bedrijf dat probeert mensen die het vlaggenschip 911 niet kunnen betalen, zover te krijgen dat ze hun portemonnee openen.
Maar toen brak 1982 aan.
Voer de 944 in.
Zeker, hij leek op zijn grote broer, de 924. Uitklaplampen, een glazen deksel, zwarte spoiler, bumpers in carrosseriekleur. De beeldtaal bleef.
Het rijden veranderde.
Zakelijk. Gefocust op de bestuurder. Minder ‘toeren’ en meer ‘doen’.
Porsche heeft ze geproduceerd. 944 2. Vijf modellen vóór de S, S2, Turbo. Allemaal met die 2+2-indeling die deed alsof er plaats was voor vier personen.
Tegen de tijd dat de productie in 1991 eindigde, waren er 173,28 exemplaren verkocht.
Hij versloeg de 924. Gemakkelijk.
Misschien zegt dat meer over het tijdperk dan over de auto?
BMW E30 M3
Vergeet moderne technologie. Geen schermen, geen helpers, geen twin-turbo zessen die door een complexe transmissie schreeuwen.
Oude skool. Rauw.
De E30 M3 was eenvoudig. En snel.
Twee liter? Nee. Een 2,3-liter viercilindermotor leverde 200 pk. Een vijfversnellingsbak. Een dog-leg eerste versnelling als je de handleiding hebt besteld.
De stroom ging alleen naar de achterwielen.
Het woog 1200 kg. Dat lichte gewicht maakte de nummers minder saai dan ze klinken.
0 tot 100 km/u in 7,0 seconden.
Topsnelheid 230 km/u.
Langzaam nu. Dan?
Het was een raket met een stuurwiel.
De M-badges waren subtiel genoeg om smakeloos te zijn, maar luid genoeg om er toe te doen. Gespierde bogen slikten 16-inch legeringen in. De achterspoiler was eigenlijk niet voor downforce. Het was voor het uiterlijk.
Racer-stijl.
Petrolheads dromen hier nog steeds van.
Audi Quattro
Zeg ‘Audi Quattro’ en iedereen weet wat je bedoelt.
Zoals ‘Jaws’. Of ‘Thriller’.
Alleen al de naam raakt de hersenen.
- Audi-ingenieurs kregen een idee. Plaats vierwielaandrijving in een gezinssedan.
Mensen lachten. Offroad was voor jeeps. Lelijke, vierkante, militaire vrachtwagens.
De Audi-ingenieurs bleven toch doorwerken.
Ze bouwden een Frankenstein.
Neem een Audi 80 carrosserie. Schroef een VW Iltis 4x militaire aandrijflijn vast.
Wetenschappelijk experiment mislukt? Of toch?
Het resultaat vernietigde alles wat het tijdens rally’s aanraakte. Drieëntwintig kampioenschappen gewonnen door de monsterrallyauto.
Toen bouwden ze er een voor de straat.
Boxy? Ja.
Langzaam?
De Ferrari 308 GTB was strak, mooi, Italiaans. 0 naar 62 in 6,5 seconden.
De Audi? Een baksteen.
Hij bereikte een snelheid van 100 km/uur in 6,3 seconden.
Een doos trok de meest sexy auto in de garage.
Peugeot 205 GTI
Kijk eens rond in 2024. Vraag mensen naar de jaren tachtig.
Je praat natuurlijk over Porsches en Jaguars. Maar de Peugeot 205 GTi komt nog steeds opdagen.
Toplaag.
Waarom?
Licht. Eenvoudig. Goedkoop.
Goed genoeg.
- De GTi begon met een 1,6-liter motor die 103 pk leverde. Respectabel.
Toen draaide 1986 rond. Peugeot heeft het aangepast.
Het vermogen steeg tot 113 pk voor de 1.6.
Maar wacht. Ze lieten de hamer vallen.
De 1,9-liter GTi.
128 pk.
Het geheel woog 875 kg.
Nul tot zestig? Iets minder dan 8 seconden.
Topsnelheid 127 km/uur.
Maar het onderstel? Dat is de geheime saus. Het danste. Gegleden. De stroom eraf gehaald en zijwaarts gedraaid.
Overstuur bij het opstijgen is niet zomaar een woord in een tijdschrift. Het voelde gevaarlijk. Plezier.
Geen spoilers. Geen kits. Geen nep-aerodynamica.
Gewoon een auto.
Heb je grote beelden nodig om plezier te hebben?
De 205 zegt nee.
