Stephan Winkelmann verbloemt het niet.
Nadat het stof was neergedaald na de onthulling van Ferrari over Luce – en de reactie onmiddellijk was – vertelde Winkelmann CNBC precies hoe hij over zijn eigen geannuleerde project, de Lamborghini Lanzador, dacht.
Hij noemde het de juiste weg om te gaan.
Waarom? Eenvoudig.
Mensen willen nog geen elektrische Lamborghini’s.
De pure EV-droom vermoorden
De Lanzador zou Lamborghini’s eerste volledig elektrische grand tourer worden. Het werd in 2023 onthuld als een strak 2+2-concept en leek klaar voor de productielijn. Maar Winkelmann trok er publiekelijk de stekker uit.
Geen stille bedrijfsmemo.
Een directe draai naar hybrides.
Klanten zijn niet klaar voor een puur elektrische Lamborghini.
Nu de opvolgers van de Urus en de Huracán waarschijnlijk geëlektrificeerde V-8’s of V-12’s krijgen, en de Revuelto al een hybride monster is, is de routekaart duidelijk: houd de benzine in de tank.
De motor blijft de held. Elektriciteit is slechts het hulpje.
Lamborghini negeert de toekomst niet, maar ze weigeren een accupakket de schreeuw te laten stillen die hun merk definieert.
Ferrari’s Luce-flop
Dan is er Ferrari.
Ze lieten de wereld de Luce zien, hun eerste elektrische productieauto. Het gerucht ging dat het zou beginnen bij $ 640,00. De reactie?
Wreed.
Bijna onmiddellijk.
Critici haatten het uiterlijk. Enthousiastelingen haatten wat de auto niet was. Het was geen Ferrari. Nou, het was er niet één die zo klonk.
In plaats van een V12-grom te faken met synthetische audio, koos de Luce naar verluidt voor iets vreemders. Stil. Of erger.
Dat was een vergissing.
Ferrari verkoopt de kreet van een atmosferische motor op de rode lijn. Haal dat weg, vervang het door een gezoem of stilte, en je verkoopt geen auto – je verkoopt verraad.
De aandelenkoersen daalden. De CEO moest instappen en de auto verdedigen, waarbij hij volhield dat de orders binnenstroomden en dat de belangstelling groot was.
We zullen zien hoe dat verhaal stand houdt zodra de aanvankelijke woede verdwijnt.
Een les voor alle anderen
Het is niet slechts één merk dat struikelt. Het zijn twee pictogrammen die ons dezelfde val laten zien.
Lamborghini zag het aankomen en deed een stap achteruit.
Ferrari sprong erin en raakte verbrand.
Samen schreven ze een leerboek over hoe moeilijk het is om supercars te elektrificeren zonder je kernpubliek te vervreemden.
Deze kopers denken niet aan laadpalen. Ze berekenen geen kosten per kilometer.
Ze betalen voor het gevoel.
De trilling in je borst. De hitte op de voorruit. Het geluid.
Dat kun je niet nabootsen met elektronen.
Het is een auditieve en tactiele gebeurtenis waar batterijen gewoon niet aan kunnen tippen.
McLaren, Aston Martin en Pagani houden dit nauwlettend in de gaten. Ze houden zich waarschijnlijk in, wachtend om te zien welke kant de wind op waait voordat ze zich inzetten voor een puur elektrisch vlaggenschip.
Op dit moment lijkt Lamborghini het slimme geld.
Maar voor hoe lang?
De Europese emissiewetgeving wacht niet. De Britse regelgeving wordt strenger. Hybrides kunnen je maar een beperkte hoeveelheid tijd opleveren voordat de verbrandingsmotor volledig verboden wordt.
Deze week heeft echter één ding bewezen.
Het supercarpubliek heeft een stem. Het is luid genoeg om van de ene op de andere dag miljardenstrategieën te veranderen.
De V-12 ademt misschien nog.
Maar voorlopig regeert de motor.
